﻿<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Чуттєва поезія &#187; життя</title>
	<atom:link href="http://sensualpoetry.net/tag/zhittya/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://sensualpoetry.net</link>
	<description>Персональний сайт Валерії П.</description>
	<lastBuildDate>Wed, 15 Apr 2026 13:11:14 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.1.2</generator>
		<item>
		<title>Так пусть же будет&#8230;</title>
		<link>http://sensualpoetry.net/02/tak-pust-zhe-budet/</link>
		<comments>http://sensualpoetry.net/02/tak-pust-zhe-budet/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 23 Feb 2013 16:43:52 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Валерія</dc:creator>
				<category><![CDATA[Сучасні - Modern]]></category>
		<category><![CDATA[Бузок]]></category>
		<category><![CDATA[гілка]]></category>
		<category><![CDATA[діти]]></category>
		<category><![CDATA[життя]]></category>
		<category><![CDATA[майбутнє]]></category>
		<category><![CDATA[навіжений]]></category>
		<category><![CDATA[підошва]]></category>
		<category><![CDATA[плац]]></category>
		<category><![CDATA[смерть]]></category>
		<category><![CDATA[сорочка]]></category>
		<category><![CDATA[стрибок]]></category>
		<category><![CDATA[тлін]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://sensualpoetry.net/?p=1317</guid>
		<description><![CDATA[Из всех смертей, от всех земных насилий,
двумя подошвами, сведенными в одну,
мы были — этим бешенством, мы — были
сырой сиренью, прыгнувшей — в весну...]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Так пусть же будет жизнь благословенна:<br />
как свежемытая рубашка — на ветру,<br />
как эта девочка — которая нетленна,<br />
как эти мальчики, которые — в цвету.</p>
<p>Когда мы все — как школьники вставали<br />
в восторге, в дружбе, в бешенстве, в любви,<br />
мы тоже ничего не обещали<br />
и тоже дали больше, чем могли.</p>
<p>Из всех смертей, от всех земных насилий,<br />
двумя подошвами, сведенными в одну,<br />
мы были — этим бешенством, мы — были<br />
сырой сиренью, прыгнувшей — в весну.</p>
<p>О, знал бы я, как жизнь самозабвенно<br />
всей свежевымытой рубашкой на плацу,<br />
всей этой веткой — с переполненной сиренью,<br />
меня — за все это — ударит по лицу.</p>
<p>Но я хочу, я требую — чтоб следом<br />
за мной, наевшимся, мной, благодарным, — шли,<br />
вы, сделавшие нас — своей победой,<br />
вы — даже не хлебнувшие — земли.</p>
<p>Из всех смертей, от всех земных насилий,<br />
двумя подошвами, цветущими во тьму,<br />
одним неопытным, одним мужским усильем<br />
вы тоже, тоже — прыгнете — в весну.</p>
<p>И пусть тогда — как все, нарядным тленом<br />
я стану сам — в сиреневом ряду,<br />
но эта девочка останется — нетленна,<br />
а эти мальчики — живыми — и в цвету.</p>
<p>©<a class="creativeauthor" href="http://www.vodennikov.ru/index">Дмитрий Воденников</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://sensualpoetry.net/02/tak-pust-zhe-budet/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>О дарах/ Von den Gaben</title>
		<link>http://sensualpoetry.net/12/o-darah/</link>
		<comments>http://sensualpoetry.net/12/o-darah/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 20 Dec 2012 08:23:03 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Валерія</dc:creator>
				<category><![CDATA[Класичні - Classical]]></category>
		<category><![CDATA[Молитви - Prayers]]></category>
		<category><![CDATA[Німецькою - Deutsch]]></category>
		<category><![CDATA[Переклади - Translations]]></category>
		<category><![CDATA[алгебра]]></category>
		<category><![CDATA[Борхес]]></category>
		<category><![CDATA[буття]]></category>
		<category><![CDATA[вдячність]]></category>
		<category><![CDATA[всесвіт]]></category>
		<category><![CDATA[дар]]></category>
		<category><![CDATA[дарунок]]></category>
		<category><![CDATA[життя]]></category>
		<category><![CDATA[краса]]></category>
		<category><![CDATA[література]]></category>
		<category><![CDATA[Лондон]]></category>
		<category><![CDATA[мова]]></category>
		<category><![CDATA[письменник]]></category>
		<category><![CDATA[природа]]></category>
		<category><![CDATA[тигр]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://sensualpoetry.net/?p=1246</guid>
		<description><![CDATA[За Верлена, невинного, как птицы, 
За призму кристалла и тяжесть бронзы, 
За полосы тигра...

...für Verlaine, unschuldig wie die Vögel,
 für das kristallene Prisma und das Bronzegewicht,
 für die Streifen des Tigers...]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Я хочу возблагодарить божественный<br />
Лабиринт причин и следствий<br />
За разнообразие творений,<br />
Составляющих эту единственную Вселенную,<br />
За то, что разум не оставит своих мечтаний<br />
О плане лабиринта,<br />
За лицо Елены и настойчивость Одиссея,<br />
За любовь, которая даёт нам увидеть других такими,<br />
Какими их видит божество,<br />
За твёрдость алмаза и податливость воды,<br />
За алгебру, этот дворец совершенных кристаллов,<br />
За мистические строки Ангела Силезия,<br />
За Шопенгауэра,<br />
Почти расшифровавшего Вселенную,<br />
За блеск огня, на который ни одно человеческое существо<br />
Не способно смотреть без древнего изумления,<br />
За красное дерево, кедр и сандал,<br />
За хлеб и соль,<br />
За таинство розы<br />
И изобилие красок, которого я не увижу,<br />
За небезызвестные дни 1955 года и их кануны,<br />
За упорных пастухов,<br />
Стерегущих на равнине стада и зарю,<br />
За утро в Монтевидео,<br />
За искусство дружбы,<br />
За последний день Сократа,<br />
За слова, долетавшие в сумерках<br />
От одного креста к другому кресту,<br />
За сновидение ислама, объявшее<br />
Тысячу и одну ночь,<br />
За ещё один сон о преисподней,<br />
О столбе очищающего огня<br />
И о сферах славы,<br />
За Сведенборга,<br />
Сообщавшегося с ангелами на улицах Лондона,<br />
За тайные и незапамятные реки,<br />
Слившиеся во мне воедино,<br />
За язык, на котором я некогда говорил в Нортумбрии,<br />
За саксонские меч и арфу,<br />
За море — сверкающую пустыню,<br />
Ключ к тому, о чём мы не знаем<br />
И эпитафию викингам,<br />
За музыку английской речи,<br />
За музыку немецкой речи,<br />
За золото, сияющее в стихах,<br />
За эпическую зиму,<br />
За название непрочитанной книги:<br />
Gesta Dei per Francos,<br />
За Верлена, невинного, как птицы,<br />
За призму кристалла и тяжесть бронзы,<br />
За полосы тигра,<br />
За небоскрёбы Манхэттена и Сан-Франциско,<br />
За утро в Техасе,<br />
За некоего севильца, издавшего Назидательные письма<br />
И скрывшего от нас своё имя,<br />
За Сенеку и Лукана, уроженцев Кордовы,<br />
Ещё до возникновения испанского языка<br />
Создавших всю испанскую литературу,<br />
За геометричность и щедрость шахмат,<br />
За черепаху Зенона и карту Ройса,<br />
За запах медикаментов во врачебных кабинетах,<br />
За язык, способный симулировать мудрость,<br />
За забвение, отменяющее или изменяющее прошлое,<br />
За привычку,<br />
Воспроизводящую и удостоверяющую нас, словно зеркало,<br />
За утро, внушающее нам иллюзию начала,<br />
За ночь, её темноту и её астрономию,<br />
За храбрость и счастье других,<br />
За родину, которую мы узнаём в жасминах<br />
Или в старой сабле,<br />
За Уитмена и Франциска Ассизского, уже создавших эту поэму,<br />
За деяние, благодаря которому она неисчерпаема<br />
И переполнена всевозможными творениями,<br />
И никогда не завершится последним стихом,<br />
И будет меняться вслед за людьми,<br />
За Фрэнсис Хейзлем, просившую у своих детей прощения за то,<br />
Что она никак не умрёт,<br />
За минуты, предшествующие сну,<br />
За сон и смерть,<br />
Эту пару тёмных сокровищ,<br />
За сокровенные дары, о которых я не хочу говорить,<br />
За музыку, таинственную форму времени.</p>
<p>©Хорхе Луис Борхес<br />
© Перевод Андрей Щетников</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p><strong>Weiteres Gedicht von den Gaben</strong></p>
<p>Dank will ich sagen dem göttlichen<br />
Labyrinth der Wirkungen und der Ursachen<br />
für die Verschiedenheit der Geschöpfe,<br />
die dieses einzigartige Universum bilden,<br />
für den Verstand, der nicht aufhören wird, eine Karte<br />
dieses Labyrinths zu erträumen,<br />
für das Antlitz der Helena, die Beharrlichkeit des Odysseus,<br />
für die Liebe, die uns die anderen sehen läßt<br />
wie die Gottheit sie sieht,<br />
für den harten Diamanten und das geschmeidige Wasser,<br />
für die Algebra, Palast genauer Kristalle,<br />
für die mystischen Münzen des Angelus Silesius,<br />
für Schopenhauer,<br />
der vielleicht das Universum entzifferte,<br />
für das Flammen des Feuers,<br />
das kein Mensch ohne uraltes Staunen betrachten kann,<br />
für Mahagoni, Zeder und Sandelholz,<br />
für das Brot und das Salz,<br />
für das Mysterium der Rose,<br />
die Farbe spendet und sie nicht sieht,<br />
für gewisse Abende und Tage 1955,<br />
für die harten Hirten, die in der Ebene<br />
das Vieh und den Morgen zusammentreiben,<br />
für den Morgen von Montevideo,<br />
für die Kunst der Freundschaft,<br />
für Sokrates‘ letzten Tag,<br />
für die Worte, gesprochen in einer Dämmerung<br />
von einem Kreuz zum anderen,<br />
für jenen Traum des Islam, der umfaßte<br />
tausend Nächte und eine Nacht,<br />
für den anderen Traum von der Hölle,<br />
vom Turm des läuternden Feuers<br />
und von den glorreichen Sphären,<br />
für Swedenborg,<br />
der in den Straßen von London mit den Engeln sprach,<br />
für die geheimen und unerinnerten Flüsse,<br />
die sich in mir mischen,<br />
für die Sprache, die vor Jahrhunderten Northumbrien sprach,<br />
für das Schwert und die Harfe der Sachsen,<br />
für das Meer, das eine schimmernde Wüste ist<br />
und ein Schlüssel zu Dingen, die wir nicht kennen,<br />
und ein Grabspruch der Wikinger,<br />
für die Wortmusik Englands,<br />
für die Wortmusik Deutschlands,<br />
für das Gold, das Verse erleuchtet,<br />
für den epischen Winter,<br />
für den Titel eines Buchs, das ich nicht gelesen habe: Gesta Dei per Francos,<br />
für Verlaine, unschuldig wie die Vögel,<br />
für das kristallene Prisma und das Bronzegewicht,<br />
für die Streifen des Tigers,<br />
für die hohen Türme von San Francisco und der Insel Manhattan,<br />
für den Morgen in Texas,<br />
für jenen Sevillaner, der die Moralische Epistel verfaßte<br />
und dessen Namen, wie er es gewollt hätte, wir nicht kennen,<br />
für Seneca und Lucanus aus Córdoba,<br />
die alle spanische Literatur schrieben,<br />
ehe es Spanisch gab,<br />
für das ritterliche und geometrische Schachspiel,<br />
für die Schildkröte des Zenon und die Karte von Royce,<br />
für den Arzneiduft der Eukalyptusbäume,<br />
für die Sprache, die Weisheit vortäuschen kann,<br />
für das Vergessen, das Vergangenes auslöscht oder verändert,<br />
für die Gewohnheit,<br />
die uns wiederholt und bekräftigt wie ein Spiegel,<br />
für den Morgen, der uns die Illusion eines Anfangs beschert,<br />
für die Nacht, ihr Dunkel und ihre Astronomie,<br />
für den Mut und das Glück der anderen,<br />
für das Vaterland, gespürt im Jasmin<br />
oder in einem alten Degen,<br />
für Whitman und Franz von Assisi, die das Gedicht längst geschrieben haben,<br />
dafür, daß das Gedicht unerschöpflich ist<br />
und sich mit der Summe der Geschöpfe vermischt<br />
und niemals zum letzten Vers kommen wird<br />
und wechselt, gemäß den Menschen,<br />
für Frances Haslam, die die Verzeihung ihrer Kinder erbat,<br />
weil sie so langsam starb,<br />
für die Minuten, die dem Schlaf vorangehen,<br />
für den Schlaf und den Tod,<br />
diese beiden verborgenen Schätze,<br />
für die innigen Gaben, die ich nicht erwähne,<br />
für die Musik, mysteriöse Gestalt der Zeit.</p>
<p>©Jorge Luis Borges<br />
© Übersetzung Peter Hammer</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://sensualpoetry.net/12/o-darah/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Это лето</title>
		<link>http://sensualpoetry.net/01/eto-leto/</link>
		<comments>http://sensualpoetry.net/01/eto-leto/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 31 Jan 2012 15:22:42 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Валерія</dc:creator>
				<category><![CDATA[Сучасні - Modern]]></category>
		<category><![CDATA[батьки]]></category>
		<category><![CDATA[батько]]></category>
		<category><![CDATA[діти]]></category>
		<category><![CDATA[двері]]></category>
		<category><![CDATA[життя]]></category>
		<category><![CDATA[кохання]]></category>
		<category><![CDATA[Літо]]></category>
		<category><![CDATA[мама]]></category>
		<category><![CDATA[мати]]></category>
		<category><![CDATA[ранок]]></category>
		<category><![CDATA[світло]]></category>
		<category><![CDATA[серце]]></category>
		<category><![CDATA[смерть]]></category>
		<category><![CDATA[тато]]></category>
		<category><![CDATA[хліб]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://sensualpoetry.net/?p=983</guid>
		<description><![CDATA[Ну вот и умер еще один человек, 
любивший меня. 
И вроде бы сердце в крови,
но выйдешь из дома за хлебом, 
а там — длинноногие дети...]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Так вот для чего это лето стояло<br />
в горле как кость и вода:<br />
ни утешеньем, ни счастьем не стало,<br />
а благодарностью — да.</p>
<p>Ну вот и умер еще один человек, любивший меня. И вроде бы сердце в крови,<br />
но выйдешь из дома за хлебом, а там — длинноногие дети,<br />
и что им за дело до нашей счастливой любви?<br />
И вдруг догадаешься ты, что жизнь вообще не про это.</p>
<p>Не про то, что кто-то умер, а кто-то нет,<br />
не про то, что кто-то жив, а кто-то скудеет,<br />
а про то, что всех заливает небесный свет,<br />
никого особенно не жалеет.</p>
<p>— Ибо вся наша жизнь — это только погоня за счастьем,<br />
но счастья так много, что нам его не унести.<br />
Выйдешь за хлебом — а жизнь пронеслась: «Это лето, Настя.<br />
Сердце мое разрывается на куски».</p>
<p>Мужчины уходят и женщины (почему-то),<br />
а ты стоишь в коридоре и говоришь опять:<br />
— В нежную зелень летнего раннего утра<br />
хорошо начинать жить, хорошо начинать умирать…</p>
<p>Мать уходит, отец стареет, курит в дверях сигарету,<br />
дети уходят, уходят на цыпках стихи…<br />
А ты говоришь, стоя в дверях: — Это лето, лето…<br />
Сердце моё разрывается на куски.</p>
<p>©<a class="creativeauthor" href="http://www.vodennikov.ru/index">Дмитрий Воденников</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://sensualpoetry.net/01/eto-leto/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>* * *</title>
		<link>http://sensualpoetry.net/04/369/</link>
		<comments>http://sensualpoetry.net/04/369/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 08 Apr 2011 22:06:27 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Валерія</dc:creator>
				<category><![CDATA[Сучасні - Modern]]></category>
		<category><![CDATA[Українською - Ukrainian]]></category>
		<category><![CDATA[Бог]]></category>
		<category><![CDATA[віра]]></category>
		<category><![CDATA[життя]]></category>
		<category><![CDATA[прочанин]]></category>
		<category><![CDATA[проща]]></category>
		<category><![CDATA[сенс]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://sensualpoetry.net/?p=369</guid>
		<description><![CDATA[Є гра і гравці
без дотримання правил.
Є той, хто постав,
і є той, хто поставив.
Є корабель, що від моря відчалив.
Є, зрештою, ти як самотній прочанин,
Котрий за своїми плечима втрачає
Хистку покаяльну дорогу в Почаїв...]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Є вірші, що не стануть афоризмами.<br />
Є світу відмираюча харизма.<br />
Є той, котрого в дійсності нема,<br />
Є день як день<br />
і тиша, як сурма.<br />
Є аритмія<br />
власного тіла,<br />
Думка про те,<br />
що хотіти хотіла.<br />
Є гра і гравці<br />
без дотримання правил.<br />
Є той, хто постав,<br />
і є той, хто поставив.<br />
Є корабель, що від моря відчалив.<br />
Є, зрештою, ти як самотній прочанин,<br />
Котрий за своїми плечима втрачає<br />
Хистку покаяльну дорогу в Почаїв.<br />
Є той, хто в тобі безпричинно росте,<br />
Є снів незалатані діри.<br />
Й найгірше безвір’я<br />
як віра у те,<br />
Що Бог в тебе більше не вірить.</p>
<p>©<a href="http://poetry.uazone.net/haleta/">Галета Олена</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://sensualpoetry.net/04/369/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Поразгонять бы&#8230;</title>
		<link>http://sensualpoetry.net/02/278/</link>
		<comments>http://sensualpoetry.net/02/278/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 23 Feb 2011 22:29:26 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Валерія</dc:creator>
				<category><![CDATA[Мої твори - My poems]]></category>
		<category><![CDATA[Бог]]></category>
		<category><![CDATA[діти]]></category>
		<category><![CDATA[життя]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://t9xz.com/lerni/?p=278</guid>
		<description><![CDATA[подобрать бы

дряхлую кошку,
лечить раны бы

вновь подорожником,
верить в чудо немножко...]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Поразгонять бы</p>
<p>бывших любовников,<br />
подобрать бы</p>
<p>дряхлую кошку,<br />
лечить раны бы</p>
<p>вновь подорожником,<br />
верить в чудо немножко,</p>
<p>и забыть бы,</p>
<p>как делать детей,<br />
но припомнить,</p>
<p>как быть похожей<br />
на них,</p>
<p>чьи жизни светлей,</p>
<p>может быть,</p>
<p>даже помыслов Божьих.</p>
<p>© Валерия Пищанская</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://sensualpoetry.net/02/278/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
